ΣΕ(?) ΞΑΝΑΕΙΔΑ...

Και τελικά τον ξαναείδα...2 φορέ ς μάλιστα..όλοι μου είπαν πως σου μοιάζει..δεν χρειαζόταν όμως να μου το επιβεβαιώσουν..Από μόνη μου, από την πρώτη στιγμή που τον αντίκρυσα, ένιωσα την καρδιά μου να σφίγγεται..ήταν κάτι παραπάνω από τους γνωστούς, καθημερινούς μου μικροενθουσιασμούς..Παρατήρησα αυτομάτως κάθε λεπτομέρεια πάνω του..η ομοιότητα είναι απίστευτη..όμως σήμερα ξενέρωσα πολύ με μένα..ξενέρωσα γιατί διαπίστωσα πως έχει περάσει ένας χρόνος ακριβώς από τότε που ήμαστε μαζί κ που χωρίσαμε κι εμένα μ' ενθουσίασε κάποιος που σου μοιάζει απελπιστικά πολύ..Είπα:''Να αυτό που ψάχνω''..ενώ στην πραγματικότητα ήθελα να πώ:΄΄Εσένα ψάχνω αλλά αρκούμαι σε κάτι που σου μοιάζει΄΄.. Πώς είναι δυνατόν να μ' έχεις πληγώσει τόσο μα τόσο πολύ..(Θυμάμαι πως κάθε φορά που το στόμα μου ψέλλιζε το όνομα σου η καρδιά μου σφιγγόταν..από έρωτα,πόνο,οργή,εγωί΄σμό..μάτωνε,δάκρυζα,με έπιαναν λυγμοί,δεν μπορούσα να πάρω ανάσα..ήμουν νεκρή), κι εγώ ακόμα να σε αναζητώ?????Δεν αντέχω άλλο τη σιωπή σου ..Με τρελλαίνει ..Το καταλαβαίνεις???? Απάντησε μου... Όμως να..σκέφτομαι και κάτι άλλο..δεν ξέρω τελικά αν θέλω να σε δώ για να σε χτυπήσω,να σε βρίσω,να σε ρωτήσω ή για να σε φιλήσω και να σε αποχαιρετήσω όπως εγώ θα 'θελα προκειμένου να λυτρωθώ επιτέλους και να απαλλαχτώ από σένα...Ίσως να θέλω απλά να σε κοιτάξω..βαθιά μέσα στα μάτια..να προσπαθήσω να δώ ό.τι δεν κατάφερα να δώ τότε..Τί άλλο??..από την σκοτεινή και άδεια ψυχή σου αυτή που ξεδιψά μόνο από το αίμα των ψυχών που πληγώνει..μόνο έτσι επιβιώνει...Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΣΙΤΟ...ΠΑΡΑΣΙΤΗΣΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΄ΤΑΝ ΤΟΣΟ ΓΕΜΑΤΗ...ΤΗΝ ΡΟΥΦΗΞΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΗΣΕΣ ΝΑ ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ ΥΠΟ ΤΟ ΑΚΟΥΣΜΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΣΟΥ ΛΕΞΕΩΝ:΄΄ΜΙΣΗΣΕ ΜΕ΄΄ΌΜΩΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ...ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑΤΙ???ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΜΟΛΥΝΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΣΙΤΕΙ ΣΑΝ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ...''ΕΓΩ ΕΧΩ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΠΗΓΑΖΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ''έτσι σου απάντησε κ '' Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΞΕΡΩ..ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ...ΘΑ ΚΑΝΩ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΑΡΧΗ...ΤΟ ΑΞΙΖΩ ΓΑΜΩΤΟ''.

ΑΝ ΣΕ ΒΡΩ..ΔΕΝ ΤΗΝ ΓΛΙΤΩΝΕΙΣ...

Μετά από πρόσκληση-πρόκληση της φίλης Horace για τους ανδρές που πραγματικά με ελκύουν..αχχχχχ.....έχω να πώ τα εξής.. : Από τότε που ήμουν μικρή με τραβούσαν αυτοί που ήταν αρκετά ανδροπρεπής και σωματώδης..γυμνασμένοι..θα ακουστεί βλακεία αλλά αυτά τα στοιχεία συνεχίζουν να αποτελούν μέρος των κριτηρίων μου..Θέλω ο άλλος να μπορεί να με κουμαντάρει..μην είναι κανά νιάνιαρο....Επίσης τρελαίνομαι για τα σαρκώδη χείλη και για εκείνο το έντονο κα σίγουρο βλέμμα ενός άνδρα που ξέρει τ ί θέλει αλλά και πώς να το αποκτήσει.Θέλω να με κομπλάρει τρελά, να με προκαλεί χωρίς να χρειάζεται να μιλήσει για να το καταφέρει...να αρκεί μια του ματιά και μόνο..H διαφορά με παλιότερα είναι ότι τώρα με τραβάει το στυλάκι κοντό μαλλί και ξεκάρφωτη τζίβα,σαλβάρι,μηχανές και ροκ μουσική(πόσο επηρρεασμένη μπορεί να είμαι άραγε?)Όσον αφορά τα εξωτερικά γνωρίσματα που ανέφερα...τα χω ''γευτεί''αλλά όχι χορτάσει(άλλωστε χορταίνονται αυτά)?...Εκεί που υστερούν οι επιλογές μου..η μαύρη μου η τύχη?(.. όπως και να το πώ..δεν έχει σημασιά ...)είναι στο ψυχικό κόσμο...Θα ήθελα ο άλλος να μου αποπνέει σιγουριά και ασφάλεια,να είναι εκφραστικός,να κάνει πράξεις τα λόγια του,να μην είναι τσιγκούνης,να ζηλεύει λιγάκι,να έχει πυγμή και αποφασιστικότητα,να είναι είλικρινής,ΕΦΕΥΡΕΤΙΚΟΣ,να με κάνει να γελάω,να μου δείχνει συχνά το πόσο με θέλει,να σέβεται την ανεξαρτησία μου ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΣΕΧΕΙ!Κ από μένα...ό,τι θέλει!!!! ΌΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ 'ΣΑΙ..ΘΑ ΣΕ ΒΡΩ ΚΑΙ ΘΑ ΕΚΡΑΓΟΥΜΕ ΠΑΡΕΑ! Υ.Γ.Θα μπορούσα να βάλω φωτογραφία του..αν τον ξαναδώ και τον τραβήξω...αχαχαχ!

ΣΕ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ...ΣΕ ΜΙΣΩ.

Για ακόμα μια φορά σήμερα

η σκέψη μου ταξίδεψε σε σένα..Για ακόμα μια φορά σε λησμόνησα..Ονειρεύτηκα την μορφή σου..Έχω τόσο καιρό να σε ανταμώσω και το όνειρο,ξέρεις, είναι ένας τρόπος να σε φέρνω κοντά μου..πολύ κοντά μου..να μαντεύω τις πιθανές αλλάγες κάθε πτυχής του κορμιού σου...και ύστερα να τις επαληθεύω αγγίζοντάς σε και φιλόντας σε με τέτοιο πάθος και νοσταλγικότητα που τα δάκρυα φτάνουν στα χείλη μου και δροσίζουν για ακόμη μια φορά το ΔΙΚΟ σου κορμί...που διψά από επιβεβαίωση και έρωτα...Πάντα έσβηνα αυτή σου τη δίψα, αλλά ποτέ δεν προσπάθησες ειλικρινά να κάνεις το ίδιο και για μένα...Ίσως να μη σε ενδιέφερε για το τι διψούσε το δικό μου το κορμί...Θές να σου πώ τώρα?Έστω κι αν είναι αργά...Διψούσε ,διψά και θα διψά για ένα εγκάρδιο και τρυφερό χάδι,για μια ζεστή ματιά και μια ασφαλή αγκαλιά..Πίστεψα..μ'έκανες να πιστέψω πως θα μου τα 'δινες απλόχερα όλα αυτά αλλά γελάστηκα...Με εξαπάτησαν,με αποπλάνησαν, τα χάδια σου, τα φιλιά σου,τα μάτια σου..αχχχχ αυτά τα μάτια πόσο πολύ λάτρευα να τα αγγίζω με τα χείλη μου...και να ταξιδεύω κοιτάζοντάς τα.. Αχχχχχ πόσο πολύ τα μισώ όμως τώρα...ΣΕ ΜΙΣΩ...